kawałek białego formatu A4

Marek Lisiński

coś

kredki

kawałek białego formatu A4

portret

nie

to życie

zmęczone oczy

bruzdy

i taka zostaniesz

w pamięci

zawierzyć

chciałbym

przysiąść

na krawędzi

i ogrzać się

oddechem wydobywanym

z głębi

bezinteresownej wiary

w człowieka

daleki żywot

puste miejsce

kroki

przysiadł cień

a Ty tak daleko

wszystko jest nagie

cisza

człowieczeństwo z priorytetami

napoić nakarmić oczernić

żywota swojego

ukłon grzecznościowy

ból

wyszło jak zwykle

koślawy taboret

poszłaś

__________________________________

publikacja za zgodą Autora

brzozowe ślady chabry

Marek Lisiński

nauka przesiewania

kupiłem
dużą ilość słów do rozmowy
czekam może przyjdą
zafajdane zdania

jak tu konwersować
skoro macham tylko rękoma
w gestach analfabetyzmu wtórnego

każą wracać do początków
tylko gdzie on jest

może w przedszkolu
gdzie przywiązany do kaloryfera
uczyłem się abecadła

w szkolnej ławie
bez szans w rywalizacji
z normalnymi domami
nie potrafiłem uciec od rzeczywistości

a potem
poszło gładko
już nie potrafiłem składać życia
w jedną całość

klepsydra przelewa wyrazy
ja układam życie
czas pisze teraźniejszość
ręce bolą

dozowanie 

dlaczego nigdy
nie mogę przystosować
swojego oddechu
do wody płynącej z kranu

wdech
kurek w lewo
poleciała ciurkiem
dostałem zadyszki

wydech
kurek w prawo
dalej płynie
w rurze u sąsiada

kapie
ja oddycham
ona nie przestaje płynąć

oddam oddech
płuc nie można przeszczepiać
rury zawsze można wymienić



wszystko

krzyż połamany
droga jego
rozsiana wiekami

Chrystus polnej ścieżki
brzozowe ślady
chabry
jakby obcy
poznaję

maki
dukt leśny magią wiary
wykonał człowiek prosty

tylko dotknąć
czegoś kogoś
wszystko ma sens

__________________________________________

Publikacja za zgodą Autora

tak trudno dotknąć

Marek Lisiński

drogowskaz z słów

ludzkie myśli

zamienione w słowa

wypowiedziane w różnych formach

są drogowskazem

w codziennym istnieniu

bo skąd brać

kogóż naśladować

skoro to co się  dzieje

już było

ich doświadczenie

łapać

by żyć z mniejszą ilością

błędów

na przyszłość

daleko

gwiazdy to ludzie

porozrzucane na nieboskłonie

są

a tak trudno dotknąć

czyżby człowieczeństwo

uleciało z istot

pozostawiając smugę

wyobcowania

torturowani przez własne pragnienia

nie radząc sobie z ego

idą

często na kolanach

bojąc się spaść

z prawdą swoją

w nawiasie ust

oszukują siebie

umysł

posłałem cień

na przeszpiegi

ukrył się

w zakamarkach

pędu ludzkiego

poszarzał

przywiązałem myślami

dość

liczy się tylko jasność

ludzkiego umysłu

_______________________

publikacja za zgodą Autora

Marek Lisiński

Z pochodzenia Mazowszanin. Z wyboru, 

od trzech lat, Wielkopolanin.

Pracuje i mieszka w Swarzędzu. Prowadzi małą firmę. Z wykształcenia młynarz. 

Wiersze pisze od dziewięciu lat;

od momentu, w którym zmienił sposób postrzegania świata. Uzależniony,

z wieloletnią abstynencją. Chodzący przykład, że można, a zarazem przestroga, że nie warto. Stara się żyć według tekstu dezyderaty. Wesoły, z wielkim zaufaniem do ludzi, optymista z uśmiechem na przyszłość. 

Kilka jego wierszy ukazało się w tygodniku Angora.