wszystko jest takie symboliczne

Daniel Jeżow

trójca jedyna, prawdziwa

dymiący papieros, rozdarta zasłona
wszystko jest takie symboliczne
ojciec, który nocuje poza domem
początek wszystkiego, wielki wybuch

synek bawi się
w piasku szuka odpowiedzi
przesypują się przez palce
kolejne lata

w tobie co wieczór inny
mężczyzna bez twarzy, bez nazwiska
oto ciało twoje

chłopak dorasta, wstaje z kolan
rzuca pierwszy kamień

pro   gnoza i słowo się rzekło wargami miejmy to już za sobą zmień w drzwiach wszystkie zaimki znaki przykluczowe, przybory do golenia te wszystkie miejsca są mi bliskie oznaczone odchodzącą tapetą każde pęknięcie przyjmie modlitwę i słowo stało się ciałem i murem między tobą a mną kończy się grudzień

tefillin shel yad

od pierwszego uderzenia wiedziałam

że to przypadek

po krzywej prawdopodobieństwa przejechał

palec wskazujący szaddaja

kobiety w moim wieku zazwyczaj boją się zmian

szkoła dom mykwa dzieci

wczoraj usunęłam ostatnią mezuzę

tkwiła głęboko pod paznokciem

który musiałam zerwać

więcej mnie nie dotkniesz

przestałam być koszerna

____________________________

publikacja za zgodą Autora

Daniel Jeżow

Urodzony 27 stycznia w Szczecinie. Obecnie mieszka 
w Stargardzie Szczecińskim. Absolwent Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego. Z wykształcenia inżynier spawalnik, z zamiłowania marzyciel. Pasjonat dobrej muzyki, rozciągającej się od Carcass do Chopina. Wiersze nieśmiało publikował i komentował na portalu
poezja-polska.pl. W wolnych chwilach, których ostatnio coraz mniej, lubi chodzić po lesie albo łowić ryby. 
W ludziach ceni szczerość i kreatywność. Nie znosi pozerstwa i wrodzonej głupoty.